Etnologia w Cieszynie rozwija się już od 30 lat

Antropologia kulturowa i etnologia w Cieszynie cieszy się popularnością już od 30 lat. W filii Uniwersytetu Śląskiego, w mieście nad Olzą, odbywa się jubileusz obecności na polsko-czeskim pograniczu.

Szacowany czas czytania: 02:11

Etnologia w Cieszynie ma się dobrze

Etnologia w Cieszynie rozwija się już od 1995 roku. Mówi Ewa Kozik, asystent naukowo-dydaktyczny z etnologii i antropologii kulturowej na Wydziale Sztuki i Nauk o Edukacji:

Ewa Kozik: To jest bardzo fajny wiek, bo to już jest wiek dorosłości, ale wciąż młodości. Mam wrażenie, że to też pokazuje nas, jacy jesteśmy, że cały czas się rozwijamy, ale jednak za nami też już jest bardzo dużo projektów i współpracy ze społecznością lokalną. Za nami jest piękna historia, która rozpoczęła się w 1995 roku, kiedy profesorowie postanowili założyć tutaj tą etnologię, potem Historię Polskiego Atlasu Etnograficznego, który z Wrocławia tutaj przyjechał. Tutaj znajduje się największe archiwum wiedzy o kulturze ludowej, więc wydaje mi się, że mamy co świętować w tym roku.

Etnologia bada kultury zarówno odmienne, jak i własne. Jej źródłem była ciekawość tego, jak żyją inni ludzie.

Ewa Kozik: Etnologia powstała z dziwienia się drugą istotą, która zachowuje się inaczej, reaguje inaczej, mówi inaczej, bo my badamy kultury – kultury odmienne od nas, ale też własne. Wszystko zaczęło się od zainteresowania kulturą ludową, ale też tak zwanymi ,,białymi plamami na mapie”. Dostrzegamy kolejne nowe tematy, coraz mocniej zanurzając się w antropologię i etnologię współczesną, badając to jaka kultura jest tu i teraz. Opisujemy to, dlaczego my dzisiaj jesteśmy tacy jacy jesteśmy przez pryzmat tego, co nas ukształtowało. To jest taka kuzynka socjologii, siostra kulturoznawstwa i też bliska przyjaciółka religioznawstwa.

Czym zajmują się studenci po skończeniu tego kierunku?

Studiowanie etnologii daje wiele możliwości na przyszłość. Opowiada Ewa Kozik:

Ewa Kozik: Wielu z naszych studentów zostaje później profesjonalnymi podróżnikami, bo jeżdżą po świecie, opisują go i piszą reportaże, inni zakładają NGO-sy, jeszcze inni zostają muzykami i tworzą muzykę opartą na rytmach i brzmieniach z kultury ludowej. Tak naprawdę dajemy dużo możliwości, starając się poruszyć jak najwięcej tematów, przede wszystkim nauczyć tego jak badać i rozumieć kulturę, a przede wszystkim samych siebie.