Opowieści o regionie: sóweczka. Posłuchajcie o tym małym ptaszku [PODCAST]
"Mały ptak a robi dużą robotę"- to mówi ornitolog Tomasz Sczansny o sóweczce, najmniejszej z sów w naszych lasach. To gatunek parasolowy, posłuchajcie co to znaczy.
Szacowany czas czytania: 03:33
Opowieści o regionie: sóweczka
Opowieści o regionie: sóweczka
Tomasz Sczansny: Sóweczka jest malutka, nie mówimy teraz o niej zdrobniale, ale taką ma nazwę gatunkową. Czasami mówi się na nią Pigmej, bo też taki malutki. Sóweczka jest bardzo mała, ma od 15 do 19 centymetrów i ma zaledwie 80 gramów. Trudno ją zauważyć, łatwo ją usłyszeć. Mamy ją w naszych lasach. Jest też w lasach dość duża populacja koło Tarnowskich Gór, ale Beskidy też są takimi lasami, gdzie możemy usłyszeć sóweczkę. To taka sowa, nie sowa, dlatego, że to jest ptak dzienny, możemy ją właśnie spotkać za dnia, szczególnie o świcie czy o zmroku.
Radio 90: A takim sowim lotem lata?
Tomasz Sczansny: I znowu tutaj musimy zaprzeczyć temu, bo właśnie zupełnie nie sowi lot. Bo raz, że nie jest bezszelestny, a dwa, że jest taki szybki, przypomina bardziej latanie dzięcioła czyli taki lot falisty. Podlatuje troszeczkę machając skrzydłami i potem znowu takim ślizgiem, co trochę chroni ją przed innymi ptakami. Jeżeli taka sóweczka zostanie zauważona nawet przez mniejsze ptaki, to jest nękana. Ona ma jeden zasadniczy taki związek z małymi ptakami śpiewającymi, a jest to taki związek, że po prostu je zjada, żywi się nimi. Ta mała sóweczka żywi się ptakami swojej wielkości, a czasami i większymi. Zwykle sowy zjadają swoje ofiary w całości. Natomiast tutaj sóweczka w związku z tym, że jest mała no to ćwiartuje tą ofiarę. Dlatego często możemy obserwować jak ta sóweczka ma taki zakrwawiony dziób, ale też pod dziuplą znajdujemy jakieś tam pióra z resztek tych ptaków.
Opowieści o regionie: sóweczka. Posłuchajcie jak gwiżdże
Tomasz Sczansny: Jak każda sowa przypomina sylwetką trochę taką matrioszkę. Ma żółte oczy, bo to taki leśny skrzat z żółtymi oczami, ale oczy prawdziwe ma z przodu, a fikcyjne oczy ma z tyłu. Pióra tworzą taki rysunek jakby oczu, a to po to, żeby żaden drapieżnik nie zaatakował ją z tyłu. Taki sposób ochrony mają nie tylko sóweczki, bo i motyle, które mają takie duże oczka jak rusałki. Jest taka szaro- biała, jeśli jest w dobrej kondycji, dlatego tak mówię, bo one gniazdują w dziuplach po dzięcioła, na które notabene potrafią też polować, więc one są zależne od starych drzewostanów tam gdzie są dziuple. W dziupli zakładają gniazdo, jak samica siedzi na jajkach albo ma młode, to samiec ma za zadanie donoszenie pożywienia i za każdym razem on nie wlatuje do tej dziupli, tylko samica musi wyjść z dziupli. Odlatuje kawałek od niej, odbiera pokarm od samca i wraca. I teraz wyobraźmy sobie, że ta sóweczka musi przecisnąć się często przez taką małą dziuplę, czasami wygląda to tak, jakby się faktycznie przyciskała. Często to jest w drzewach iglastych, gdzie jest jakaś żywica, to ta matka często wygląda jak mama takiego niemowlaka, który ciągle ma kolki, nie może spać w nocy. Naprawdę ma te pióra tak zdezelowane, że aż po prostu żal tego ptaka. Ale ona po prostu się pierzy i poprawia swoją kondycję.
Tomasz Sczansny: To jest taki gatunek parasolowy. Mamy wiele takich gatunków parasolowych, które roztaczają opiekę nad innymi gatunkami, co oznacza, że jeżeli my mamy sóweczkę w lesie, dla niej tworzy się takie strefy ochronne stu metrów wokół dziupli i to oznacza, że nie należy tam podchodzić, tam też się nic nie wycina. Zostawia się to w spokoju. Ale chroniąc sóweczkę chronimy wiele innych gatunków. Bo jeżeli chronimy jej siedlisko, to chronimy też siedlisko innych ptaków, innych owadów, które też potrzebują martwego drewna, nawet jakieś rzadkie grzyby. I takim też gatunkiem parasolowym może być np. derkacz. Sóweczka, mały ptaszek a robi dużą robotę.
Poprzedni odcinek:
Opowieści o regionie: czarne ptaki z naszych lasów. Kruki [PODCAST]