Rybnickie Dni Literatury i inauguracja z Mariuszem Szczygłem. Biblioteka pękała w szwach
Rybnickie Dni Literatury oficjalnie zainaugurowane. W pierwszej kolejności z czytelnikami, którzy szczelnie wypełnili bibliotekę spotkał się Mariusz Szczygieł. Cóż to była za rozmowa!

Szacowany czas czytania: 04:29
Rybnickie Dni Literatury zainaugurowane
W Rybniku nie ma już smogu, tu się dobrze oddycha – przyznał Mariusz Szczygieł dziennikarz, reporter i felietonista, który po pięciu latach odwiedził wczoraj (8.10) Bibliotekę w Rybniku, by spotkaniem z czytelnikami zainaugurować 55 Rybnickie Dni Literatury. Gdy w 2019 roku był gościem książnicy, Rybnik tonął w smogu. Dziś to się diametralnie zmieniło:
Mariusz Szczygieł: Powiem szczerze, że dzisiaj smogu nie czułem aż tak, nie wiem dlaczego…
Radio 90: Rybnik jest stolicą walki ze smogiem, po tych 5 latach rewolucja, metamorfoza…
Mariusz Szczygieł: To cudownie, bo naprawdę wtedy nie można było oddychać. To się bardzo cieszę, że w Rybniku się polepszyło. Ja sam jestem też takim kombatant walki ze smogiem, bo nawet ze świętej pamięci profesorem Jerzym Stuhrem zaskarżyliśmy państwo polskie o to, że nie robi nic, żebyśmy żyli w czystym środowisku. I wygraliśmy ten proces. Wprawdzie państwo się odwołało już dwa lata, są od tego odwołania, ale ja ciągle trwam na posterunku i w razie czego do sądu pójdę. W każdym razie w pierwszej instancji wygraliśmy. Mamy prawo do życia w czystym powietrzu, do oddychania czystym powietrzem. Uważam, że nie można tego tak zostawić samemu sobie.

Rybnik dobrze mi się kojarzy mi – podkreślał Szczygieł – oczywiście ze stawem bo po czesku to przecież staw:
Mariusz Szczygieł: I mi się kojarzy z anegdotą. W Czechach bardzo popularnym działem literatury narodowej jest literatura klozetowa, czyli to, co się wypisuje w toaletach, na ścianach. To co wypisują użytkownicy, a także to, co wypisuje personel tych toalet lub lokali, gdzie są toalety. I proszę pana, w czeskich Budziejowicach przy „rybniczku”, czyli przy stawie rybnym jest restauracja, gdzie personel napisał w toalecie damskiej taki oto komunikat, który to komunikat rozśmiesza mnie za każdym razem, kiedy go sobie przypomnę. I to jest mój osobisty rozśmieszać i brzmi tak: „Szanowne damy, nie wyrzucaj podpasek przez okno dławią się nimi nasze kaczki”.
I właśnie pełne anegdot i tego jaki dystans do siebie i do świata mają Czesi, było wczorajsze spotkanie. Biblioteka wypełniona była po brzegi czytelnikami, którzy znów czegoś zaskakującego chcieli się dowiedzieć o naszych południowych sąsiadach. „Nieznośna lekkość sąsiedztwa „była hasłem przewodnim wczorajszej rozmowy z Mariuszem Szczygłem. Co myślą Czesi o Polakach ? Jeszcze nie dawno mówili nic. Na szczęście to się już zmienia. Powoli Polska staje się modna – mówił w Rybniku Mariusz Szczygieł.
Mariusz Szczygieł: Ja liczę na to, że jakoś się zbliżymy, dlatego, że ta miłość Polaków do Czechów jest nieodwzajemniona. To jest taka, powiedziałbym, długoletnia, platoniczna miłość i Czesi zawsze wygrywają we wszystkich rankingach ulubionych narodów od lat 20 co najmniej. A w Czechach to jest taki dystans jak do nas jednak. No, cieszę się bardzo, że ostatnio jest Polska już trochę modna w Czechach, zwłaszcza Bałtyk. Każdy Czech, który wątpił w Bałtyk i już go lubi, przestali jeździć do Chorwacji, bo Chorwacja jest za droga, jeżdżą nad Bałtyk. I naprawdę widziałem wiele reklam turystyki do Polski w Czechach. (…)

Szczygieł mówił również o bibliotekach i o tym jak one pozytywnie na niego działają. W dzieciństwie to był mój prywatny kościół – przyznał w rozmowie z Arkadiuszem Żabką:
Mariusz Szczygieł: Mam książek w domu mnóstwo, naprawdę dużo. Mam trzy biblioteki, mam jedną główną, domową i dwie filie. Mówię szczerze jedną filię mam w innym mieszkaniu, które wynajmuję. Tam jest literatura czeska, a drugą filie, gdzie jest cały reportaż, to mam w fundację Instytut Reportażu. Dobrze działają na mnie biblioteki. Dla mnie biblioteka w dzieciństwie była rodzajem sanktuarium, takiego mojego prywatnego kościoła. Nie chodziłem na msze. Jak rodzice mnie wysłali na mszę o jedenastej dziecięcą lub młodzieżową, to ja zawsze tylko zobaczyłem, jaki ksiądz odprawia, żebym umiał powiedzieć, czy ksiądz Mieczysław, czy ksiądz Tadeusz i potem szedłem sobie. Chodziłem sobie wokół miasta albo do parku, bo w niedzielę, niestety biblioteka nie była czynna. Także z kościołem nigdy nie byłem za pan brat, ale z biblioteką bardzo, bo w bibliotece znajdowałem książki, których nie miałem w domu. Przede wszystkim encyklopedie, różne słowniki i jako taki dzieciak 10-letni przeglądałem typu encyklopedia ptaków i tak sobie przeglądałem to po kolei. Potem encyklopedia architektury i naprawdę wydaje mi się, że tak jak chłopaczyska czy w moim wieku uzależnili się od papierosów, a ja nigdy, tak się uzależniłem od książek, ale właśnie w bibliotece.
Dziś (09.10) w Bibliotece w Rybniku kolejne spotkanie autorskie w ramach 55 Rybnickich o godzinie 18 rozmowa z Anną Kamińską autorką biografii między innymi himalaistki Wandy Rutkiewicz, przyrodniczki Simony Kossak czy opowieści o Marku Kotańskim, twórcy Monaru.
Czytaj także:



