Teatr w Czeskim Cieszynie: „Dziwożona” – dzisiaj premiera spektaklu [ZDJĘCIA]

Próba generalna za nimi, dzisiaj (28.02) premiera. Działająca w Czeskim Teatrze "Scena Bajka" przygotowała spektakl zatytułowany "Dziwożona".

Szacowany czas czytania: 04:24

Teatr w Czeskim Cieszynie zaprasza na „Dziwożonę”

To współczesne opracowanie jednej, z nieco zapomnianych polskich baśni ludowych. Wczoraj (27.02) w Czeskim Cieszynie, gdzie działa teatr, odbyła się próba generalna przedstawienia w języku polskim. Mówi jego słowacka reżyserka, Lucia Svobodová-Vrana.

Lucia Svobodová-Vrana: Dziwożona. Jest to spektakl, który jest na podstawie podhalańskiej, podtatrzańskiej opowieści o dziwożonie. Jędrzejewska-Wróbel napisała książkę na podstawie tej legendy. My zrobiliśmy adaptację do tego spektaklu. No i jest bardziej o tej wolności, że być sobą nie jest źle. Że jeżeli się czujemy naprawdę źle, to znaczy, że coś trzeba zmienić w naszym życiu. I właśnie ten spektakl na tym polega, że jest skierowany dla dzieci od 6 roku życia, gdzie jest już możliwość opowiedzenia rzeczy, które są dla nich też ważne. Ten spektakl jest takiej konwencji, trochę horroru, trochę jest śmieszny, sporo humoru. Jest to tak na granicy, możemy się chwilę bać, chwilę się cieszyć.

Co ciekawe próba generalna odbyła się z widzami. Spektakl z zaciekawieniem obejrzeli uczniowie szkoły podstawowej w Czeskim Cieszynie z polskim językiem nauczania. Swoimi wrażeniami dzielili się z nami Aniela, Gosia, Sebastian i Janek

Dziwożona to spektakl, który łączy grę aktorów, ich lalek z prezentacjami multimedialnymi a wszystko dopełnia klimatyczna muzyka. Przedstawienie jest bardzo wymagające dla aktorów, ale daje wiele satysfakcji – mówił Radiu 90 jeden z nich, Tomasz Grycz.

Tomasz Grycz: Jest to taki technicznie bardzo wymagający spektakl, ale warto przejść te trudności, żeby z tego wyszło to, co na koniec stworzyliśmy, ponieważ myślę, że warto. Właśnie dzisiaj mieliśmy próbę generalną z dziećmi i była wspaniała publiczność. Chcieliśmy, żeby się tak działo, żeby reagowały i odchodziły na koniec, żeby zastanowić się nad tym tematem tego spektaklu.

Tytułową Dziwożonę gra aktorka teatru Lalek Bajka w Czeskim Cieszynie, Ewa Kus.

Ewa Kus: Dziwożona tutaj jest jako taki symbol tego świata, który każdy z nas ma w środku, tej dzikości swojej pierwotnej, intuicyjnej. To jest mocno o naszej wewnętrznej intuicji, która nas gdzieś prowadzi, gdzieś nas pcha. Przygotowywaliśmy to prawie chyba dwa miesiące. Tu jest bardzo wielka praca pani reżyser, która była też scenografką, która wymyśliła całą scenografię, wszystkie lalki i do tego projekcje. Muszę zaznaczyć, że ta projekcja, którą państwo widzicie w czasie spektaklu, to jest wszystko animacja, którą nakręcaliśmy tutaj na scenie. Każdy ten ruch tam dziwożony czy nawet te świetliczki, które latają, to jest wszystko nasza animacja, którą nakręcaliśmy tutaj i później pan operator montował to.

No a jak się przygotowuje? No to jest proces, w którym my poszukiwaliśmy, jaka ta dziwożona ma być, jakie mają być te inne postaci. Mieliśmy też różne zmiany. Czasami się nam wydawało, że ta dziwożona ma być bardziej komediowa, czasem bardziej babcia leśna, czasem troszkę po trochu. I tak to po prostu tak wszystko się jakoś poskładało później.

Dziwożona – to spektakl, który ma uczyć zarówno dorosłych jak i dzieci

– podkreśla Lena Pešák, kierownik literacki „Bajki”, która adaptowała książkę na spektakl.

Lena Pešák: Jeśli bym miała takim językiem dla dorosłych opowiedzieć, o czym my mówimy, to mówimy o wychodzeniu poza konwencję, o tym, żeby w tym naszym poukładanym świecie, który ma wiele reguł, jakby spojrzeć na nowo na to, co daje nam szczęście, co daje nam poczucie wolności, czym jest nasza intuicja? Szukać jej w sobie i szukać tego w sobie, co jest nasze, co prowadzi do naszego szczęścia?

Radio 90: A dzieci? Co powinny dzieci wynieść z tego spektaklu?

Lena Pešák: Baśnie działają podświadomie, więc nie trzeba być intelektualnie dorosłym i mieć wiele doświadczenia, żeby zrozumieć, o co w tych historiach chodzi. Dzieci otrzymują ten sam przekaz, który otrzymuje dorosły, a poza tym dla dzieci to jest historia ich rówieśników, którą mogą spotkać w szkole albo spotykają na co dzień sytuacje, w których oni też są postawieni przed decyzją, co jest dla mnie ważne, gdzie jest moja granica wolności, na co mogę sobie pozwolić, a na co już nie? I gdzie szukać tego uczucia radości, które jest moje. I pytać o to też, co jest ważne dla mnie. Kim ja jestem?